chronicle
 
Jalgi hadi plazara!

IRITZIA- Euskaraldiaren erronkaren karietara, euskararen egoeraz hausnartu du Egoitz Urrutikoetxeak. Bere iritziz, “euskarari onartzen zaizkion eremuetatik kanpo, hots etxetik eta eskolatik haratago, espazioak eskuratu behar ditugu”.

Egoitz URRUTIKOETXEA|05/12/2018 07:35|0 commment
Egoitz_urrutikoetxea
Egoitz Urrutikoetxea

Azken urteetan euskararen aldekotasuna nabarmen hedatu da Ipar Euskal Herrian. Gibelean gelditu dira euskararen kontrako jarrera bortitz eta baztertzaileak. Iragan ekainaren 23an Euskal Elkargoak euskara Lapurdi, Nafarroa Beherea eta Zuberoako hizkuntza ofizial izendatu izana aldaketa horren seinale da. Alabaina, erabakia berez sinbolikoa da, ez baitio euskarari inolako lege babesik eskaintzen.

Giroa alde izanik ere, euskaradunen kopuruak peko errekarako bidean segitzen du, emeki bezain segurki. Eta gazteenen kasuan irakaskuntzari esker lortzen ari diren emaitza gozoek gazitik ere badute, ez baitute hizkuntzaren eguneroko erabileran aldaketa baikorrik eragiten. Itzaletik argira, etxeko xokotik plazara, hots, karrikara ateratzeko Euskaraldia bezalako ekimen bat garatu behar izatea, euskarak bizi duen dramaren ispilu ere bada.

Euskaradunok frantsesarekiko subordinazio harremana erabat barneratua dugu. Konplexuz beterik bizi dugu euskararekiko harremana. Albert Memmi pentsalari tunisiarrak Frantziako kolonietan kolonizatuen eta kolonizatzaileen arteko elkar eraginaz idatzitakoa etortzen zait gogora. Hots, zapaldua denak nola bere egiten duen, oharkabean, zapaltzailearen pentsaera.

Gauzak horrela, gutartean ez dira guti euskararen biziberritzea edo normalizazioa helburu duten xedeak oro komunitarismoaren edo hertsaduraren lerratze gisa ezaugarritzen dituztenak, euskara ez dakitenekiko baztertzaileak eta diskriminatzaileak izango bailiran.

Euskararen alde obratzea berdintasunaren eta aniztasunaren alde ekitea ere bada. Hortaz, menperatua izatearen ikusmiratik bestea errespetatzea eta onartzearen garrantziaz jabetzen den eta eleaniztasuna goratzen duen hizkuntza eredua izan behar da gurea.

Gaur egun euskarari onartzen zaizkion eremuetatik kanpo, hots etxetik eta eskolatik haratago, espazioak eskuratu behar ditugu. Euskal hiztunok euskarazko literaturaz, musikaz, zinemaz, antzerkigintzaz gozatzeko beharra eta eskubidea dugu. Euskara biziko bada, ametsaren, askatasunaren, denbora librearen eta plazeraren hizkuntza bilakatu behar dugu.